,, Optyczne sztuczki Pradziadka'' - Camera Obscura, peryskop.

Na ostatnich zajęciach ustaliliśmy jak będzie wyglądać nasz ,, Pojazd szalonego naukowca’’.
Pani Klaudia pokazała nam model lunety, a właściwie jego części. Jednak za pomocą dołączonej instrukcji Kuba sprawnie go poskładał. Pokazała nam także jak można zrobić kamerę zwaną ,, Camerą Obscura’’, oraz peryskop. Nasze przemyślenia na temat szalonego pojazdu były udane i na następnych zajęciach będzie na pewno bardzo ciekawie.

„Gdzie człowiek nie może tam foton pośle” – praktyczne zastosowanie zjawiska elektrycznego.

Na zajęciach 29 marca Pani Klaudia przedstawiła nam zadania do wykonania.Za pomocą Internetu mieliśmy wyjaśnić wykorzystanie w życiu codziennym tzw. fotoelementów. Paulina zajęła się fotokomórką-budowa i zasada działania, Albertyna zaś zajęła się fotoogniwami-budowa i zasada działania, Ja(Kuba) zająłem się fotorezystorem-budowa, zasada działania i zastosowania. Po około 20 min przedstawiliśmy efekty swojej pracy.
Fotorezystor jest elementem światłoczułym. Jego rezystancja zmienia się pod wpływem padającego promieniowania i nie zależy od kierunku przyłożonego napięcia, podobnie jak rezystancja zwykłego rezystora.
Oświetlenie fotorezystora powoduje zwiększenie przepływającego prądu (zmniejsza się jego rezystancja). Prąd będący różnicą całkowitego prądu płynącego przez fotorezystor i prądu ciemnego (prąd płynący przez fotorezystor przy braku oświetlenia) nazywamy prądem fotoelektrycznym. Jego wartość zależy od natężenia oświetlenia i jest określona zależnością:
http://www.elektronika-analogowa.yoyo.pl/fotorezystory.php
1.Co to są fotoogniwa?

Codziennie na powierzchnie ziemi docierają olbrzymie ilości energii, której do niedawna nie potrafiliśmy w umiejętny sposób wykorzystać. Nowe możliwości w zakresie pozyskiwania energii elektrycznej ze słońca otworzyła dziedzina fizyki zwana fotowoltaiką. Wieloletnie badania w tej dziedzinie przyczyniły się do stworzenia urządzeń przetwarzających energię słoneczną w energię elektryczną. Urządzenia te nazywamy fotoogniwami bądź modułmi fotowoltaicznymi. Dotychczas, fotoogniwa znajdowały zastosowanie w satelitach kosmicznych, lecz prace naukowców pozwoliły nam wprowadzić baterie słoneczne do życia codziennego jako odnawialne źródło energii. Swoje zastosowanie znajdują dzisiaj głównie w budownictwie, jako źródło zasilania na jachtach, sygnalizacji świetlnych czy znaków. Fotoogniwa, a właściwie ich zestawy (moduły) montuje się na dachach lub wbudowuje w fasady. Niezależnie od korzyści energetycznych czy ekologicznych, otrzymuje się ciekawe efekty architektoniczne (np.budynek Banku Przemysłowo – Handlowego znajdującego się koło Ronda Kotlarskiego w Krakowie).Jendak głównym profitem płynącym z zastosowań systemów fotowoltaicznych są wymierne korzyści ekonomiczne.




2. Jak działają fotoogniwa?

Budowa fotoogniw jest bardzo prosta. Opiera się bowiem na płytkach zwanych ogniwami wytworzonych z krzemu z domieszką bromu. Ogniwa o wymiarach ok.15x15 cm łączy się ze sobą, a następnie zamyka w aluminiowej ramie pokrywając od przodu hartowanym szkłem. Tak wyprodukowany moduł fotowoltaiczny, zamontowany odpowiednio na dachu lub fasadzie budynku potrafi produkować energię elektryczną przez długie lata. W modułach nie występują żadne ruchome elementy, żadne materiały eksploatacyjne nie są pochłaniane, jak również żadne zanieczyszczenia nie są emitowane. Moduły nie wymagają żadnej konserwacji, a przy tym są idealnie ciche. Żywotność fotoogniw projektowana jest przez producentów na nie mniej niż 30lat natomiast gwarancja producenta na moc wyjściową uzyskiwaną z fotoogniw to często 25lat!

Sam proces wytwarzania energii elektrycznej z takiego modułu fotowoltaicznego również nie jest skomplikowany. Światło, które dociera do ziemi składa się z cząstek nazywanych fotonami. W momencie, gdy światło trafia na powierzchnię baterii słonecznej fotony wnikają w strukturę krystaliczną krzemu. Atomy krzemu natomiast rozbijają padające na nie promienie słoneczne na ładunki elektryczne, które z kolei zaczynają tworzyć zamknięty obieg w baterii słonecznej. Uzyskany w ten sposób prąd wyprowadza się z Modułu dwoma kablami (jeden to + ,drugi -). Moduły można łączyć ze sobą w różnych ilościach uzyskując w ten sposób systemy fotowoltaiczne o różnej mocy produkcyjnej.

FOTOKOMÓRKA

Fotokomórka - element urządzeń elektronicznych służący do pomiaru światła wykonany jako fotodioda próżniowa lub półprzewodnikowa, fototranzystora, fotorezystora i innych elementów elektronicznych wrażliwych na padające na nie promieniowanie.
Fotokomórka próżniowa została wynaleziona w 1895 przez fizyków niemieckich Hansa Geitela i Juliusa Elstera.


Zasadniczą częścią fotokomórki jest fotoelement, czyli element elektroniczny, którego właściwości elektryczne zmieniają się na skutek promieniowania elektromagnetycznego o długości fali z zakresu widzialnego, nadfioletowego lub podczerwonego - np. fotoogniwo, fotorezystor, fototranzystor.
Stosowana w układach automatyki przemysłowej, zabezpieczeniach przed kradzieżami.
Prąd płynący przez fotokomórkę (zwaną też komórką fotoelektryczną) zależy od ilości promieniowania elektromagnetycznego (np. światła) padającego na fotokatodę, czyli odbiornik ze specjalnego materiału wrażliwego na światło o różnej długości fali (często wykonanego z selenu, półmetalicznego pierwiastka).

ŹRÓDŁA INFORMACJI:
www.wynalazki.mt.com.pl www.wikipedia.pl www.google.pl

W końcowej fazie zajęć zastanawialiśmy się nad naszym ”Pojazdem szalonego naukowca”. Wymyśliliśmy że będzie on miał baterie słoneczną, dzięki której zaoszczędzimy trochę energii. Wyposażymy go w fotokomórkę i zabezpieczymy go przed kradzieżą.
Zajęcia były bardzo fascynujące.

,, Czy możesz wierzyć własnym oczom'' - złudzenia optyczne

Doświadczenie 1
,, Niewidzialna butelka''
Zanurzona część butelki w glicerynie jest niewidzialna. Dzieje się tak dlatego,
że współczynniki załamania światła w szkle i glicerynie są bardzo do siebie zbliżone.
Doświadczenie 2
,,Olejowy przemytnik światła''
Gdy oświetlamy tłustą plamę na kartce światło docierające do ściany jest bardziej intensywne niż kiedy przechodzi przez suchą kartkę.

Addytywne mieszanie barw-zdjęcia.

Doświadczenie 1
Oglądana moneta przez kolorowe szkiełka widziana jest w różnych kolorach.

żółty+ niebieski = zielony
niebieski + czerwony = fioletowy
czerwony + żółty = pomarańczowy

Nasze oko, a dokładnie czopki w siatkówce oka odróżniają następujące kolory: czerwony, niebieski, zielony.

Doświadczenie 2
,,Barwne koło’’.
Nakładając barwne szkiełka widzimy barwy pochodne.

Doświadczenie 3
,,Krążek Newtona’’

Mini galeria naszej pracy

Na początku zajęć Ania świetnie wyliczyła prędkość światła w następujących ośrodkach:
- w wodzie 2,25 x 10 m/s
- w szkle 2 x 10 do potęgi 8 m/s
- w diamencie 1,15 x 10 do potęgi 8 m/s
Doświadczenie 1.
,,Efekt latającej monety``
Byliśmy zachwyceni tym, że początkowo niewidoczna moneta położona na środku garnka była widoczna po nalaniu wody:)
Doświadczenie 2.
,,Załamana łyżeczka``
Zaobserwowaliśmy,że w zlewce wypełnionej roztworem o największej gęstości łyżeczka była najbardziej załamana. Udało nam się to zobaczyć dzięki dokładnej pracy Pauliny.
Doświadczenie 3.
Nie udało nam się wyznaczyć wyznaczyć współczynnika światła z powodu problemów technicznych powtórzymy je następnym razem.

,,Światło po przejściach``- załamanie światła na granicy dwóch ośrodków.

W dniu dzisiejszym 7.12.2010r. zauważyliśmy, że na naszym blogu, złośliwy chochlik ukrył niektóre notatki. Chcemy to naprawić i uzupełnić to czego brakuje.
,,Światło, jako fala poprzeczna``- polaryzacja światła. Zajęcia 3.
Zajęcia bardzo nam się podobały, mimo że nasza szkoła nie otrzymała jeszcze pomocy. Dzięki zaradności naszej pani przeprowadziliśmy jednak większość doświadczeń. Zrozumieliśmy pojęcie polaryzacji, czyli uporządkowanie kierunku drgań fali.
Doświadczenie 1.
Polaryzacja światła. Na ekranie obserwowaliśmy, że światło zanika, jeżeli na jego drodze znajdą się 2 polaryzatory w odpowiednim położeniu.
Doświadczenie 3.
,,Otrzymywanie światła całkowicie spolaryzowanego.``
Ustawiliśmy szybę pod takim kątem w stosunku do strumienia światła, aby po odbiciu od niej światło przeszło przez polaryzator i padało na ekran. Polaryzatorustawiliśmy tak, aby jego szczeliny były prostopadłe do powierzchni szyby. Delikatnie zmieniliśmy kąt padania światła na szybę do momentu, aż światło po odiciu od szyby nie przechodziło przez polaryzator.
Dzięki temu doświadczeniu zrozumieliśmy prawo Brewster`a.
Patrzyliśmy również przez okulary przeciwsłoneczne w ekran monitora komputera i obracając nimi widzieliśmy zanikanie światła.
Byliśmy bardzo zadowoleni z tych zajęć.

,,Nawet światło nie zawsze chadza prostymi ścieżkami'' - prawo prostoliniowego rozchodzenia się światła

,,Wojenne manewry fotonów''- zjawisko fotoelektryczne

Foton - najmniejsza porcja energii promieniowania elektro-magnetycznego

Na tych zajęciach dowiedzieliśmy się że są dwa prawa rządzące zjawiskiem fotoelektrycznym :
1) Energia fotoneutrona zależy od długości fali promieniowania .
2) Ilość wybitych elektronów zależny od natężenia promieniowania .

Poznaliśmy też PRAWO EINSTEINA MILLIKANA
Energia fotoelektrona jest równa energii kwantu promieniowania pomniejszonej o prace wyjścia .
Ek=Lv=W
v- częstotliwość promieniowania elektro-magnetycznego
w- praca wyjścia- energia potrzebna do uwolnienia elektronu z metalu
L- Stała Plamka
Robiliśmy doświadczenia z baterią słoneczną.
Dowiedzieliśmy się, że bateria najlepiej działa gdy swiecimy na nią prostopadle do jej powierzchni. Kiedy świecililiśmy pod innym kątem, jej działanie było słabsze.
Korzystaliśmy z pomocy, które otrzymaliśmy w drugim roku trwania projektu. Bardzo dużym zaangażowaniem wykazał się Jakub w jego rękach bateria działała bez zażutu.

,,Jak z dwóch zrobić sześć '' - dyfrakcja i interferencja

Nasze kolejne zajęcia zaczęliśmy od razu od doświadczeń.
1 Doświadczenie polegało na:
,,Dyfrakcji i interferencji światła''

Dyfrakcja - Ugięcie światła
Interferencja- nakładanie się fali światła

Niestety zakończyło się ono niepowodzeniem.Na przeciwległej ścianie pudełka nie zobaczyliśmy jasnych i ciemnych prążków,ale wiemy że są one efektem interferencji fal,a zatem światło jest falą .

2 Doświadczenie:
,,Interferencja światła monochromatycznego''
Tutaj obserwowaliśmy prążki interferencyjne.

3 Doświadczenie:
,,Sześć z dwóch''
Oświetlaliśmy przedziurkowaną kartkę latarką 24 diodową.
Na ekranie widzimy kilkanaście kropek.Ponieważ każda dioda jest osobnym źródłem światła .

4 Doświadczenie:
,,Wyznaczenie rowków na płycie CD''
Oświetlając płytę CD laserem obserwowaliśmy na ekranie świecące punkty.Są to prążki interferencyjne.
Na tym doświadczeniu skończyliśmy zajęcia.

,,Białe jest barwne'' - czyli rozszczepienie światła białego

Nasze pierwsze prawdziwe zajęcia rozpoczęliśmy od zapoznania się ze światłem białym. Co ciekawe ono tylko z nazwy jest białe, tak na prawdę składa się z 6 kolorów: czerwonego , pomarańczowego, żółtego, zielonego ,niebieskiego oraz fioletowego. Nie przypadkowo właśnie takie kolory ma tęcza. Powstawanie jej kolorów jest konsekwencją rozszczepienia światła słonecznego w kropelkach wody. Żebyśmy zapamiętali nasza Pani Prędki powiedziała nam krótki wierszyk, którego kiedyś nauczyła się od jednego ucznia "Czekały panny ,żeby zobaczyć niebo i fontanny". To może ja wytłumaczę o co chodzi pierwsza litera każdego z wyrazów jest jednocześnie pierwszą literą kolejnych kolorów tęczy.









Ale troszkę nudno by było gdyby nasze zajęcia opierały się tylko i wyłącznie na teorii. Tak więc rozpoczęliśmy doświadczenia. Pierwszym z nich było rozszczepienie światła białego w pryzmacie czyli tworzenie własnej miniaturowej tęczy na ekranie. Wszyscy byli zachwyceni intensywnością barw.

Jak przystało na młodych naukowców spróbowaliśmy w drugim doświadczeniu rozszczepić pryzmatem pojedynczą barwę. Niestety nie dało się.

Później wykonywaliśmy doświadczenie pod tytułem "kolorowe promienie" tu również efekt nie był zadowalający, ze względu na słabe źródło światła nie udało nam się zaobserwować tęczy .

Ostatnim tego dnia zadaniem praktycznym była ,,Dyfrakcja światła na płycie kompaktowej ''
Początkowo oświetliliśmy płytę latarką dzięki czemu zaobserwowaliśmy piękną tęcze. Następnie spróbowaliśmy z laserem, ale za względu na to, że światło lasera jest monochromatyczne efekt tęczy nie powstał.

I tak dobiegły końca nasze zajęcia. Już nie możemy doczekać się kolejnych.

To już jest koniec...

Projekt na ten rok dobiegł już końca jednak dla nas to nie tylko koniec roku, dla nas to koniec całej przygody ponieważ kończymy gimnazjum. Nie ukrywajmy będziemy tęsknić za nib-em. Będzie nam brakować nowych wyzwań ale przede wszystkim ludzi, z którymi pracowaliśmy, widywaliśmy się, spędzaliśmy czas na wyjazdach. Mamy nadzieję, że mimo wszystko jeszcze się spotkamy w starym gronie ;) młodej kadrze możemy tylko życzyć powodzenia. A wam nasi znajomi przesyłamy pozdrowienia z Bieszczad ;)

W bieżącym roku szkolnym odbywa się II edycja projektu, której hasłem przewodnim jest „Postaw na przedsiębiorczość” oraz „Ekologiczne azymuty”.
W naszej szkole w projekcie uczestniczy 10 uczennic, które tworzą dwie grupy zadaniowe. Każdy zespół prowadzi bloga, na którym opisuje relacje z zajęć oraz zamieszcza zdjęcia.
W I semestrze odbyło się 8 spotkań z przedsiębiorczości. Prowadzone były one przez pana Bolesława Kornagę, nauczyciela wspomagającego. Zadaniem uczennic było zdobywanie wiedzy na temat prowadzenia działalności gospodarczej, misji firmy, podmiotu działalności oraz produktu, konkurencji na rynku a następnie wybranie lokalizacji i nazwy firmy oraz napisanie biznes planu.
Odbyło się również 8 spotkań z nauk matematyczno-przyrodniczych, które prowadzone były przez koordynatora centrum. Na pierwszych zajęciach zakładano GIE, czyli gimnazjalny instytut ekologii. Każda uczennica została liderem jednego z 5 zadań takich jak „Wyspa, „Debata”, „Akwarium”, „Mikroplaneta” i „Kongres.” Kolejne zajęcia polegały na przedstawieniu różnorodności i znaczenia źródeł wiedzy oraz poszukiwaniu informacji na określony temat. Następne zajęcia były poświęcone omówieniu zadania zespołowego „Wyspa”. Dokonano analizy instrukcji, treści zadania oraz map. Ciekawym zadaniem było przeprowadzenie eksperymentu „Mikroplaneta” polegającego na wysianiu i zasadzeniu roślin a następnie odizolowaniu ich w zamkniętym szklanym pojemniku. Przez kilka następnych tygodni prowadzono obserwacje zmian zachodzących w ekosystemie. Zaobserwowano również obieg wody w pojemniku. Zajęcia pod hasłem „Organizm i środowisko” były okazją do przeanalizowania problemu eutrofizacji wód. Dużym zainteresowaniem cieszyły się zajęcia polegające na przeprowadzeniu doświadczeń:
Badanie wpływu detergentów na rośliny wodne.
Oddziaływanie tlenków azotu na kiełkowanie i wzrost rzeżuchy ogrodowej
Badanie wpływu ścieków na życie rozwielitek
Obserwacje mikroskopowe mikroorganizmów hodowanych w próbkach wody z pobliskiego stawu.
Ważnym wydarzeniem w realizowanym projekcie były zajęcia – debata „Drwale w Białowieskim Parku Narodowym czyli: Czy możliwe jest pogodzenie sprzecznych interesów”. Wzięły w niej udział nie tylko uczennice uczestniczące w projekcie i koordynator projektu w szkole ale również pani dyrektor Danuta Kornaga oraz zaproszeni goście: pracownicy Nadleśnictwa Lutowiska – pan Janusz Karnat i pan Grzegorz Ćwieluch oraz dr Ryszard Prędki – pracownik Bieszczadzkiego Parku Narodowego.
Debata została zainspirowana prawdziwą sytuacją związaną z Puszczą Białowieską, a że jest to jedyny w Europie las naturalny to warto by jak najwięcej ludzi miało świadomość rangi i znaczenia poruszanych problemów.
Młodzież przygotowywała się do debaty na zajęciach prowadzonych w ramach projektu, jednak szczegółowe instrukcje z określonymi rolami zostały rozlosowane tuż przed spotkaniem. Uczennice wcieliły się w następujące role: reprezentanta Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych, przedstawicieli przemysłu drzewnego, związków zawodowych leśników, władz parku narodowego, okolicznych mieszkańców, obrońców lokalnego środowiska. Każda grupa dysponowała kartą zawierającą podstawowe argumenty uzasadniające jej stanowisko. Dyskusję prowadził inspektor. W tej roli zaprezentowała się Małgorzata Lubaczewska.
W trakcie dyskusji każdy uczestnik argumentował swoje stanowisko, a ponieważ były one często odmienne (jedni zachęcali do wycinania lasu inni zaś byli przeciwnikami prowadzenia gospodarki leśnej) szukano kompromisu. Dużą uwagę zwrócono na znaczenie ochrony przyrody.
Leśnicy wytłumaczyli, na czym polega praca leśnika. Stwierdzali, że las odnawia się również poprzez usuwanie suchych drzew i podsadzanie nowych sadzonek roślin.
Pan R. Prędki przedstawił propozycje, jakie ma Ministerstwo Środowiska dla lokalnej społeczności żyjącej w otoczeniu puszczy. Jeśli udałoby się powiększyć park narodowy o 20 tys. ha do tego regionu napłynęłyby znaczne środki finansowe. Można by je było wykorzystać na rozwój turystyki w regionie, w tym sieci szlaków oraz gospodarstw gościnnych. Powiększenie parku jest uzależnione od woli lokalnej społeczności.
Debata przebiegła w miłej i przyjaznej atmosferze i była dla młodzieży nowoczesną lekcją demokracji.
Projekt prowadzony nowoczesnymi innowacyjnymi metodami według autorskich programów jest bardzo dobrym doświadczeniem dla młodzieży, przygotowuje do dalszej nauki na wyższych etapach edukacji oraz do życia i pracy w gospodarce rynkowej.
W I semestrze szkoła otrzymała od autorów projektu pomoce naukowe: preparaty mikroskopowe, model obiegu wody, zestaw do demonstracji przekształceń energii, akwaria, odczynniki i sprzęt laboratoryjny.
W II semestrze odbyło się 8 zajęć z przedsiębiorczości. Zostały napisane biznesplany dla wymyślonych przez grupy przedsiębiorstw.
Zostały omówione formalności związane z zakładaniem własnego przedsiębiorstwa, rachunkowość, rejestracja firmy, otwieranie konta bankowego, wędrówka do urzędu skarbowego, powinności wobec ZUS. Odbyły się również zajęcia pod hasłem „Koncepcja biznesu- zarządzanie sobą i określenie zakresu własnych obowiązków” oraz „Etyczne zachowanie w relacjach zawodowych.”.
W czasie 8 zajęć z nauk przyrodniczych prowadzono ciekawe eksperymenty oraz liczne dyskusje. Na pierwszych zakładano akwarium eksperymentalne, które miało być ekosystemem zakładanym z myślą o tym, że warunki i dobór organizmów zapewnią mu względną równowagę ekologiczną. Nie używano ani filtru ani grzałki. Eksperyment zakończył się sukcesem, ponieważ przez cały czas jego trwania utrzymywała się równowaga. Uczennice wnikliwie dbały o rybki oraz obserwowały zachodzące zmiany w akwarium.
Kontynuowano przygotowania do Kongresu oraz pracowano nad zagospodarowaniem Wyspy, nanosząc na mapę zaplanowane inwestycje oraz obiekty. Wykonano również folder promujący wyspę i zachęcający do przyjazdu. Było to okazją do integrowania wiedzy i umiejętności zarówno z przedsiębiorczości jak i nauk matematyczno-przyrodniczych.
Dużym zainteresowaniem młodzieży cieszyły się zajęcia dotyczące znaczenia i zagrożenia gleby. Uczennice przyniosły na zajęcia próbki gleby, które badały. Sprawdzały strukturę gleby, wodoodporność agregatów glebowych, odczyn gleby metodą kolorymetryczną oraz rozkład papieru i plastiku w glebie.
Na przedostatnich zajęciach odbył się w obu grupach kameralny kongres. W pierwszej grupie miał on hasło „Człowiek wobec globalnych problemów ekologicznych”, w drugiej zaś „Wpływ turystyki na przyrodę Bieszczadów.” Uczestniczki projektu przygotowały prezentacje multimedialne dotyczące omawianych problemów i zaprezentowały je swoim koleżankom. Odbyła się dyskusja, w czasie, której wymieniano poglądy. Wszyscy zgodzili się, że nadzieją na przyszłość jest ekorozwój czyli rozwój cywilizacyjny, gospodarczy z poszanowaniem praw przyrody.
W dniach 6.05 – 10.05. odbyła się naukowa wycieczka zagraniczna do Niemiec.
Uczennice wraz z koordynatorem zwiedziły BIOSPHARE w Poczdamie. Była to okazja aby zobaczyć i poznać rzadko spotykane rośliny jak i zwierzęta. Wieczorną atrakcją był rejs statkiem po jeziorze na rzece Haweli w Poczdamie. W drugi dzień, w stolicy Niemiec zwiedzano muzeum techniki, a potem spacer po mieście. Dziewczęta miały okazję. zobaczyć Bramę Brandenburską i miejsce, w którym przez lata stał tzw. mur berliński. Był też wyjazd do Drezna. W tym pięknym mieście zwiedzano muzeum higieny i drezdeńską starówkę. Po obiedzie była już podróż do Drzonkowa, a w następnym dniu do domu.
Podobnie jak w pierwszym semestrze tak i w drugim szkoła otrzymała pomoce. Książki do nauki przedsiębiorczości oraz zestawy do badania gleby i sporo materiałów papierniczych.
Na zakończenie projektu, każda uczestniczka otrzymała pamiątkowy dyplom oraz notes z kalkulatorem z logo projektu.
Podsumowując należy zauważyć, że każda uczestniczka wykazała się dużym zaangażowaniem w czasie zajęć, rozwijała zainteresowania, kształciła nowe umiejętności zarówno w pracy zespołowej jak i indywidualnej. Wszystkie dziewczęta przekonały się, że wytrwałość i sumienność w pracy przynosi owoce. Nagrodą jest przede wszystkim samozadowolenie, pozytywna samoocena oraz efekty wymierne jak zakończenie eksperymentu, wyciągnięcie wniosków, potwierdzenie hipotezy lub jej obalenie.

Relacje pracodawca-pracownik-klient.

ETYKA?Co to takiego?
Etyka -dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne.
1.Etyczne zasady obowiązujące pracownika w relacjach z pracodawcą:
- rzetelność
- sumienność
- uczciwość
- lojalność
2.Etyczne zasady obowiązujące pracodawcę w relacjach z pracownikiem:
- zapewnienie dogodnych warunków pracy
- uczciwość
- zapewnienie bezpieczeństwa
- wypłacanie nadgodzin
- wszelkie sprawy sporne rozstrzygać w relacjach wyłącznie pracodawca pracownik
3.Etyczne zasady obowiązujące pracownika w relacjach z klientem:
- pomoc
- życzliwość
- nie bycie nachalnym
- szczerość
- bycie miłym lecz bez przesady

Wyspa!

Na zajęciach dokańczałyśmy mapę wyspy. Jeszcze ostatnie dociągnięcia pędzla i.... gotowe.